|
Zdania
warunkowe – typ 2
Są to zdania typu
„gdyby”.
W zdaniach tych
używamy czasu przeszłego past simple po if (gdyby, jakby),
a w drugiej części tego rodzaju zdań warunkowych używamy would +
bezokolicznik:
Możliwa jest też
odwrotna kolejność zdań:
Zawsze jednak po
if używamy czas past simple. Można użyć słówka would w
części zdania zaczynającej się od if, lecz wtedy, podobnie jak w
przypadku zdań warunkowych pierwszego typu, zmienia się sens wypowiedzi.
If it
rained, I wouldn’t go out.
Gdyby/jakby padał
deszcz, nie wyszedłbym
I wouldn’t go out
if it rained.
Nie wyszedłbym
gdyby/jakby padał deszcz.
!
Wyrażenie
would to czas przeszły od will. Można powiedzieć, że zdanie
warunkowe drugiego typu, to zdanie warunkowe pierwszego typu, niejako
„przetłumaczone” z czasu teraźniejszego (czasowniki używane w zdaniu
warunkowym pierwszego typu występują w czasie teraźniejszym, samo słówko
will – to czas teraźniejszy, will użyte z bezokolicznikiem
to czas przyszły) na czas przeszły.
|
Zdanie
warunkowe – typ 1: |
|
If
+
present simple + will |
|
Zdanie
warunkowe – typ 2: |
|
If
+
past simple + would (forma czasu przeszłego od
will) |
!
Wyrażenie
would tłumaczymy jako ...by: I would go/I’d go –
poszedłbym, he would help/he’d help – pomógłby, etc.
|