Caritas znaczy miłość.

Szkolne Koło Caritas działające przy Zespole Szkół w Żołyni im. Adama Mickiewicza zostało powołane do istnienia 18.03.2009r. Praca Koła opiera się na pracach zespołowych, a jej formy zależą od tego, komu członkowie będą w danym czasie pomagać i kim będą się zajmować. Głównym celem powołania Koła jest niesienie pomocy potrzebującym dzieciom z naszej szkoły, środowiska, domu dziecka, krajów misyjnych oraz osobom, które ucierpiały w wyniku kataklizmów i innych tragicznych zdarzeń losowych.

30 wolontariuszy pracuje:
- Uczestnicząc w kwestach;
- Pomagając w rozdawaniu żywności ubogim mieszkańcom naszej gminy;
- Porządkując groby zmarłych księży;
- Bierzemy aktywny udział w przygotowaniu mszy świętej;
- Na wspólnych spotkaniach modlimy się.

Nie oczekujemy za swoją pracę nagrody. Mamy nadzieje, że nasza działalność jako chrześcijańskiego wolontariatu będzie pożyteczna dla kościoła i społeczeństwa.

Członkowie, zarząd i opiekunowie:
Przewodnicząca: Anna Walawender
Zastępca: Ewelina Natońska
Skarbnik: Magdalena Kuras
Sekretarz: Izabella Kot
                  Natalia Bzdek

Opiekunem koła jest: p. Grzegorz Podolec.
Asystentem kościelnym: ks. Robert Drążek

Członkowie:
1. Anna Walawender;
2. Natalia Bzdek;
3. Magdalena Kuras;
4. Izabella Kot;
5. Sabina Gnyp;
6. Justyna Pawlik;
7. Jadwiga Stopyra;
8. Weronika Kwiatek;
9. Agnieszka Szczyrba;
10. Jolanta Bożek;
11. Iza Czech;
12. Gabriela Szkodzińska;
13. Diana Decowska;
14. Gabriela Sowa;
15. Ewelina Natońska;

Dlaczego chcemy być wolontariuszami?

     Wolontariat jest terminem z języka łacińskiego (volontarius - dobrowolny), oznaczającym dobrowolną, bezpłatną, świadomą posługa na rzecz społeczeństwa, wykraczająca poza związki rodzinno - przyjacielskie. Z tego względu nigdy nie miał on ram instytucjonalnych, bowiem istniał jako potrzeba serca pomocy potrzebującym, najczęściej w ramach sąsiedzkiej solidarności. Z czasem zaistniał w charytatywnych organizacjach kościelnych, a później pozarządowych.
     Motywacja nadaje sens tej pracy i wokół niej obraca się cała idea wolontariatu.

Najczęstszymi motywacjami wolontariuszy są:
- potrzeba zrobienia czegoś dobrego i pożytecznego;
- motywacje natury religijnej;
- chęć odwdzięczenia się za dobro otrzymane od innych;
- pragnienie zdobycia umiejętności i doświadczeń zawodowych;
- potrzeba kontaktu z ludźmi;
- nawiązanie nowych znajomości.

     Wolontariuszem może zostać każdy bez względu na wiek, zawód, wykształcenie, doświadczenie. Powinien za to charakteryzować się takimi cechami jak odpowiedzialność, uczciwość i sumienność.
     Jak pokazują statystyki, wolontariat jest w Polsce zjawiskiem kilkakrotnie mniej powszechnym niż w krajach zachodnich. w 2008 roku zaledwie 11% Polaków przyznało, że działa systematycznie w ramach wolontariatu. Wynika to z pewnością z braku tradycji wolontariatu przekazywanej z pokolenia na pokolenie oraz niskiej świadomości możliwości działania społecznego w organizacjach pozarządowych.
     Mówi się, że każdy wolontariusz to jak dar Ewangelicznego dobrego Samarytanina. Niektórzy pytają, czy trzeba podstaw prawnych, porozumień, umów, aby dobrze czynić? Odpowiedź jest oczywista! Świadczenie dobra i dzielenie się z drugimi nie wymagają tzw. papierków ani spełnienia rozmaitych formalności. Dobrze jednak, że są również podstawy prawne, aby ta posługa była z jednej strony dostrzegana przez ustawodawców, a z drugiej dawała szansę na bezpieczne i skuteczne spełnianie świadczeń dla potrzebujących.

Jak działa Szkolne Koło Caritas?

     Działalność Koła określa regulamin i plan pracy na dany rok szkolny. Regulamin zawiera główne cele, zadania, określa prawa i obowiązki członków oraz strukturę i organizację samego Koła. W planie rocznym zawarte są konkretne zadania do realizacji, które nie są przez nikogo narzucane, lecz stanowią propozycje samej młodzieży i opiekuna wytypowanego przez dyrektora szkoły. Obszarem działania Szkolnego Koła "Caritas" staje się:
- szkoła, a w niej np. chory kolega, koleżanka, która nie jest akceptowana w swoim zespole klasowym lub dzieci z młodszych klas;
- środowisko lokalne, a w nim samotny, chory człowiek, czekający na spotkanie, na uśmiech, na konkretną pracę, np.: zrobienie zakupów, posprzątanie mieszkania, ogródka;
- parafia, a w niej ścisła współpraca z Zespołami Charytatywnymi w podejmowaniu dzieł Miłosierdzia, czynny udział w życiu Kościoła.

     Dla sprawnie i długo funkcjonującego wolontariusza potrzeba jednak dobrego programu formacyjnego, który z jednej strony motywuje do działania a z drugiej daje szansę otwarcia na nowe sposoby pomocy. Dlatego dla wolontariuszy Caritas organizuje regularnie szkolenia, rekolekcje i pielgrzymki i stara się utrzymywać regularny kontakt z posługującymi. Jest to z pewością sposób na kształcenie wolontariuszy i ich motywacji.
     Dokumentacją pracy Koła może być kronika, notatnik spotkań lub gazetka szkolna. Jednak najlepszym i najbardziej prawdziwym obrazem pracy będą uśmiechnięte oczy dziecka lub radość, wzruszenie na twarzy starszego człowieka. I to jest najważniejsze i najistotniejsze w tej działalności.
     Ważnym elementem działalności Koła jest współpraca z innymi organizacjami działającymi w szkole, w parafii i w środowisku lokalnym. Szkolne Koła "Caritas" poprzez różne formy działania mogą łączyć społeczność szkolną z lokalną, nauczycieli, młodzież, dzieci i ich rodziców, łączyć wszystkich ludzi o otwartych sercach, gotowych pospieszyć z pomocą potrzebującym. Tworzy się wtedy wspólne działanie ku dobru, łańcuch ludzkich serc, w którym każde ogniwo jest potrzebne i ważne.